Wado Karate

Historische achtergrond

Wado is samen met Goju, Shotokan en Shitoryu één van de meest beoefende karatestijlen ter wereld. Meer dan andere stijlen maakt het Wado gebruik van ontwijkingen en lichaamsverplaatsingen in plaats van een aanval met kracht te blokkeren. Grondlegger Hironori Ohtsuka sensei     (1892-1982) creërde in de dertig en veertiger jaren van de vorige eeuw Wadoryu, als één van de eerste Japanse karatestijlen. De stijl wordt meestal omschreven als een combinatie van Shindo Yoshinryu jujutsu en Okinawa karate. Deze stelling is wel kloppend, maar wat kort door de bocht. Ohtsuka’s bronnen zijn behoorlijk ruim en zijn klassieke budo achtergrond is daar debet aan. Direct of indirect hebben diverse budodiciplines bijgedragen aan het ontstaan van Wadoryu karate-do en zijn de wortels grofweg onder te verdelen in 3 categoriën :

 1. Jujutsu met het accent op worpen, klemmen, kuzushi en soms atemi

  • Tuchiura clan bujutsu
  • Nakayama Shindo Yoshin ryu jujutsu
  • Tenjin ryu jujutsu
  • Kito ryu jujutsu

2. Zwaardscholen – taisabaki, irimi, verplaatsingen etc.

  • Yagju Shinkage ryu kenjutsu
  • Jikishinkage ryu kenjutsu
  • Toda ryu kenjutsu ( kort zwaard )

3. Okinawa Tode – atemi waza, stoten, trappen, slagen ect.

  • Gichin Funakoshi Shorin ryu
  • Kenwa Mabuni Shito ryu
  • Choki Motobu Okinawa tode

Als 5 jarig ventje ontvangt hij zijn eerste jujutsu lessen van zijn oom Chojiro Ebashi. Eigenlijk wil hij liever op Kendo dan op jujutsu en spijbelt dan ook om trainingen te ontlopen en met vriendjes in de buurt te spelen. Voor straf houdt zijn moeder de buitendeur dicht net zo lang tot dat hij weer naar de jujutsu school gaat. In 1905 start hij met Shindo Yoshin ryu jujutsu bij Kendo meester Tatsusaburo Nakayama. Naast de gebruikelijke worpen, klemmen en verwurgingen maakt Shindo Yoshin Ryu gebruik van atemi (slaan naar vitale delen). In 1910 begint hij te studeren op de Waseda Universiteit en stopt veel tijd in zijn jujutsu training bij verschillende dojo’s om vervolgens te gaan werken bij de Kawasaki bank vanaf 1912. Aan de overkant van de bank zitten diverse zwaardscholen die worden bezocht. Hoe intensief Ohtsuka die jaren kenjutsu heeft getraind is niet helemaal duidelijk evenals het bezoeken van diverse jujutsu scholen vanaf 1914. Zijn zoektocht naar het verbeteren van zijn atemi waza leidt hem in juli 1922 naar de deur van karate meester Gichin Funakoshi.

DSC01953(1)Gichin Funakoshi kwam in 1922 vanuit Okinawa naar Tokyo om de nagenoeg onbekende vechtkunst karate te demonstreren. De demonstratie is zo’n succes dat Funakoshi besluit te blijven en zijn eerste dojo start die bekend wordt onder de naam Meiseijuku. In verband met zijn werkzaamheden op de bank bezoekt Ohtsuka alleen de zondagtrainingen. Door zijn Shindo achtergrond en expertise met atemi waza pikt Ohtsuka de stof snel op en wordt spoedig Funakoshi’s assistent. Vanaf 1924 geven ze samen demonstraties en wordt de basis gelegd voor diverse oefenvormen die later bekend komen te staan als Yakusoku kumite. Naast de Meiseijuku komen er steeds meer karategroepen waar Funakoshi samen met Ohtsuka lessen gaan verzorgen. In deze periode gaat Ohtsuka beetje bij beetje zijn eigen visie op bewegingsprincipes toepassen en sluipen er langzaam jujutsu elementen de training binnen. Funakoshi’s lessen waren voornamelijk gericht op kata. Ohtsuka vind dit te beperkt en de aanvullende trainingen bij de karatemeesters Kenwa Mabuni en Choki Motobu zorgen voor meer diepgang.

Het shoppen bij andere docenten en het gebruik van jujutsu elementen geeft spanningen in de Funakoshi-dojo. Onenigheid over geldzaken met de zoon van Funakoshi is de bekende druppel en Ohstuka sensei besluit zijn eigen weg te gaan maar onderhoud goede contacten met Gichin Funakoshi. Hij begint zijn eerste dojo in 1934 met de naam Dai Nihon Karate Do Shinko Club in Kanda Tokyo. Naast deze dojo geeft Ohtsuka nog les op diverse universiteitsdojo’s. In 1935 bezoekt Ohtsuka veelvuldig de crosstraining met Kenwa Mabuni en Morihei Ueshiba in de dojo van Yasuhiro Konishi. In mei 1938 wordt hij benoemt tot Renshi -Go door de Dai Nippon Butokukai en registreert zijn karatestijl onder de naam Shinshu Wado Karate Jutsu. In 1939 wordt de naam aangepast naar Wadoryu en in 1944 wordt Ohtsuka door de Butokukai benoemt tot hoofdinstructeur karate-do. De training in die jaren bestond uit enkelvoudig kihon, kata, kihon kumite en vrij vechten.

DSC01952Na afloop van WO II werden alle vormen van krijgskunst door de Amerikaanse bezettingsmacht in de ban gedaan en werd de Dai Nippon Butokukai ontmanteld. Een oorzaak hiervan lag aan het feit dat een grote groep Japanse legerofficieren en oorlogsmisdadigers direct dan wel indirect aan de Butokukai waren verbonden. Veel dojo’s omzeilen dit verbod en noemen hun karate ‘ Japans boxen’. Het verbod op het beoefenen van krijgskunst wordt in 1951 opgeheven. In 1947 wordt de wado organisatie en dojo verhuist naar Tsukiji. Diverse bronnen melden dat Ohtsuka in 1947 ook actief is betrokken bij het lesgeven op diverse politiebureaus betreffende arrestatietechnieken. In 1949 neemt Ohtsuka plaats in de oprichtingscommissie van de International Martial Arts Federation afgekort als IMAF en assisteert hij in de oprichting van de Japanse Karate Federatie JKF. Ironisch genoeg zal dit na zijn dood de organsiatie worden waar Wadokai de aansluiting van de Wadoryu Renmei tot de JKF zal blokkeren. In 1952 verhuisd de dojo nogmaals naar een locatie achter het Osaki politiestation en wordt er gestart met trainingen op de Meiji Universiteit. Inmiddels gaan een aantal leerlingen wadoryu op diverse plaatsen in Japan onderwijzen. Samen met Yasuhiro Konishi is Ohtsuka sensei gedeeltelijk verantwoordelijk voor de basis van het moderne sportkarate en is wado 1 van de eerste stijlen die een tournooi organiseert in 1955. In datzelfde jaar verschijnt het blad wadokai bulletin en publiceert Ohtsuka de eerste 9 kata in boekvorm. Het vormt de basis voor het karateboek karatedo in 1970.

In de jaren 60 en 70 gaan diverse Japanse instructeurs naar Europa om hier Wadoryu te onderwijzen. Met name Tatsuo Suzuki is hard aan het werk in de jaren 60 en 70 om Wado in Europa op de kaart te zetten.  Na het overlijden van Hironori Ohtsuka op 29 januari 1982 volgt zijn zoon Jiro Ohtsuka sensei hem op als 2e grootmeester van de school. Onder de naam Hironori Ohtsuka II bezoekt Jiro Ohtsuka sensei als 2e Soke regelmatig Europa voor het geven van diverse trainingen waarbij hij de laatste jaren steeds meer wordt ondersteunt door zijn zoon Kazutaka Otsuka sensei. Jiro Ohtsuka sensei overlijdt op 27 juni 2015. Op 29 augustus 2015 wordt Kazutaka Otsuka sensei officieel benoemd tot 3e grootmeester om de familietraditie als Hironori Otsuka III voort te zetten. Voor meer verdiepende achtergrond info klik hier.

Met Gertjan hombudojo 1996(1)Augustus 1996 Hombu dojo Tokyo; Martijn Schelen, Jiro Ohtsuka sensei, Kazutaka Otsuka sensei en Gertjan Martens.